Sana hikâyeler anlatacağım, dinle…
Karışık bir ülkeden bahsedeceğim sana.
Haliç Köprüsü üzerindeki refüjde, boğazına çamaşır ipi geçirilmiş, sağ eli kesilmiş, kanlar içinde yol kenarında yatan beş yaşındaki çocuktan bahsedeceğim...
Sonra sokaklarda saçlarından tutulup sürüklenen genç kızı, yumruklanan üniversite öğrencilerini, çok sevdikleri mahallelerini, evlerini terk etmek zorunda bırakılan, “tehcir” edilen Roman yurttaşları…
Ölüm, sevgi, hüzün, acı, yalnızlık…
Bir de yılkı atından bahsedeceğim sana; yolun kenarında öylece cansız yatan anne yılkı ve başında annesinin kalkmasını bekleyen yavrusundan bahsedeceğim.
* * * * *
Manisa’nın Selendi ilçesi...
Bir kahvehanede, bir Roman vatandaşla kahvehanenin sahibi arasında tartışma yaşanıyor. Tartışmanın sebebi ne mi dersiniz?..
Sigara içtin-içmedin tartışması!
Kahvehane sahibi, Roman vatandaşın sigara içtiğini ve kahvehanede sigara içmenin yasak olduğunu belirtiyor.
Gerisi malum…Sayıları binleri bulan ‘safkan’(bu benzetme Deniz Kavukçuoğlu’ndan alınmıştır) Türkler, Roman vatandaşların dünyasını başına yıkıyor.
Roman vatandaşların evlerini, arabalarını yakıp yıkıyorlar; deli gibi “çingeneler defolun” sloganları atarak sokaklarda yürüyorlar.
Sonuçta yurttaşlar, bu ırkçı, faşist olaylardan sonra tehcir ediliyorlar. Yerlerini, yurtlarını terk etmek zorunda bırakılıyorlar.
* * * * *
Edirne’de, hapse giren arkadaşlarının PKK’li oldukları iddiasıyla uğradıkları ‘saldırı’yı protesto etmek istiyor çoğunluğunu üniversite öğrencisinin oluşturduğu bir grup genç…
Fakat nafile! Gençler üç gün kente sokulmuyorlar. Üç gün otobüslerde bekletiliyorlar şehir dışında. Daha sonra gençlerin bir bölümü bir şekilde kente girmeyi başarıyor ve protesto eylemlerine başlıyorlar.
Ama civanmert(!), milliyetçi vatandaşlar, gençlerin pankart açmasına izin vermiyor. Sonra olaylar patlak veriyor. Tekmelenen, yumruklanan, saçlarından çekilip yerlerde sürüklenen gençler…
“Vur, vur, vur” diye tekrarlıyor bir adam ağzından tükürükler saçarak; “yerdekine de vur!”
* * * * *
Samsun’un Terme ilçesi çıkışı…
“İnsanlık” kavramını sorguladığımız şu günlerde, insanın içini titreten bir olay yaşanıyor Terme’de...
Samsun-Ordu yolunun kenarında bir atın cansız bedeni yatıyor. Başında da hüzünle bekleyen yavrusu…
Bir araç çarpmış anne yılkıya; vurduktan sonra da hızla uzaklaşmış.
Yalnız kalan yavru yılkı atı, saatlerce annesinin başında bekliyor.
Bekliyor, bekliyor, bekliyor…
Kalkmıyor anne yılkı; yavrunun ümitsiz bekleyişi hüzünle sonuçlanıyor.
* * * * *
Merhamet, sadakat ve sevgiye daha fazla ihtiyacımız olan şu günlerde, yılkıların hüzünlü hikâyesinden bahsetmek istedim sana.
